Sinterklaas en de ezel van Heemskerk
Hallo beste kinderen,
Sinterklaas en zijn Pieten komen natuurlijk in alle steden en dorpen van Nederland en maken daar van alles mee.
Maar wat zij in Heemskerk meemaakten was toch wel heel bijzonder…
Het begon allemaal op een gure avond in december toen de pieten door de verlaten straten van Heemskerk liepen om aan de deuren te luisteren en om wat in de schoenen van de kinderen te stoppen.
Ondanks de kou hadden ze een hoop plezier, behalve één piet die er een beetje verloren bij liep.
Hij keek zorgelijk voor zich uit en zelfs de veer op zijn pietenmuts hing er een beetje treurig bij.
Het was Geldpiet, die zó aan het piekeren was dat hij bijna onder een autobus liep die door de Ruysdaelstraat kwam aangereden.
Gelukkig stopte de bus nog net op tijd bij de bushalte, zodat alles toch nog goed afliep.
De deuren van de bus gingen open en Pakjespiet stapte geschrokken uit.
“Dat scheelde maar een haartje, Geldpiet!” zei hij een beetje boos.”Dat is niets voor jou om zo onvoorzichtig te zijn. Is er wat aan de hand soms?”
“Ach, ik maak me gewoon een beetje zorgen.”
Pakjespiet dacht even na.
“Ik denk dat je een beetje te hard gewerkt hebt de laatste tijd. Je moet gewoon een beetje kalmer aan doen. Dat doe ik ook. Gisteren heb ik de laatste pakjes ingepakt en ik kom nu net uit de bioscoop waar ik een leuke film heb gezien. Die ging over een toverfee. Wat een mooie fee, zeg!”zei hij met twinkelende ogen.
Geldpiet schudde zijn hoofd.
“Nee, ik heb niet te hard gewerkt. Er zijn problemen maar daar mag ik niet over praten.”
“Nou ja,” sprak Pakjespiet. “Ik ben toch je beste vriend. Mij kan je dat toch wel vertellen.”
Geldpiet dacht even na en zei toen:”Nou, goed dan. Maar je mag er met niemand over praten hoor.”
“Natuurlijk niet. Je kent me toch.”